Anne veya baba olmak “gördüğüm kadarıyla” bireyin hayatını, bakış açısını topyekûn değiştirebilen bir statü. Böylesi önemli bir statü özellikle ilk kez yaşandığında yani ilk kez anne/baba olunduğunda, birey yaşadığı duyguyu içine sindirmekte ve değişen rolüne adapte olmakta zorlanmakta.

Bu zorluklar içerisinde yaşanan en büyük duygu ise ‘kaygı’ olmaktadır. Nasıl bir anneyim? Nasıl bir babayım? Çocuğumu iyi yetiştirebiliyor muyum? Çocuğuma yetebilecek miyim? vb.. sorular bir çok anne-babanın zihnini kurcalamaktadır. Bu olağan duygu kontrol edilemediğinde yani kaygı düzeyi normalin üzerine çıktığında sıkıntılar yaşanmaktadır. Bu sıkıntı önce kaygı duyan ebeveyni zorlamakta sonra da çocuğu etkilemektedir. Fazla kontrolcü ebeveynlerin yetiştirdiği özgüvensiz çocukların bir nedeni buradan gelmektedir.

Bir okulöncesi öğretmeni olarak görev yaptığım süre zarfında birçok aile ile tanıştım. Bu yıl da okul kayıt sürecinde yine birçok anne-babanın çocuğunu okulöncesi eğitime gönderirken (kimi zorunlu kaldığı için/kimi belli bir bilinçle), çocuklarının okula adaptasyonu konusunda yaşadığı kaygıları izledim. Mantıklı, mantıksız binlerce soru ile karşılaştık… Elbette ki çocuğundan ilk kez ayrılacak olan ebeveynler için zorlu bir dönemdir okula başlama dönemi. Fakat bazen bu kaygının karşı tarafta kontrol edilemediğini görmek (uyuyamadığını, sürekli bu konu üzerinde yoğunlaştığını, işine kendini veremediğini söyleyenler) olayın biraz abartıldığını ve böylesi bir durumun da evde çocuğa nasıl yansıyabileceğini düşündürmektedir bana. Olayda ilginç olan nokta, böylesi kaygı duyan ebeveynlerin çocukları okula başladıktan sonra, aileye okulda yaşadıklarına dair en ufak bir şey anlatmamasıdır. Bu durum ise çocuğun yaşadığı duruma bir tür tepkisi olarak düşünülmelidir.

Ülkemizde az sayıda da olsa zorunlu hale gelmediği için anne/baba olmanın bir okulu olduğunu söylemeyiz. Dolayısıyla böylesi önemli bir rolün eğitimi de yok.  Çocukken anne/babamızın bize davranışı, bireysel anlamda çabalarımızla okuduklarımız, çevremizdeki anne/babalardan gördüğümüz davranışlar harmanlanarak anne/baba rollerimizi belirlemektedir. Mükemmel anne/baba olma çabası yola çıkarken iyi bir niyet olsa da ulaşılması zor bir hedef olduğunu görmek, en başta çocuk için önemlidir. Bu yolda yaşanan kaygı duygusu ise hedefimizdeki (iyi bir anne/baba olmanın) önündeki en büyük engel olmaktadır.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Aralık 2018
P S Ç P C C P
« Haz    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31